Türkiye'de sendikalara olan baskı yalnızca bir hukuki karar meselesi değil. Düşük ücretlerin, kısık grev hakkının ve kronik işsizliğin üzerinde yükselen bir ekonomik düzenin kaçınılmaz sonucu.
Nedir bu ‘yapısal reform’ ve içinde bulunduğumuz bunalım ortamında bize bir çıkış sunabilecek mi anlamaya çalışıyoruz.
Orta sınıfın maddi zemini aşınırken, geniş ücretli ve maaşlı kesimler güvencesizlik ve borçlanma korkusu ekseninde yeni bir sınıfsal hatta yani prekaryaya doğru itiliyor. Bu yalnızca iktisadi değil, aynı zamanda toplumsal…
Türkiye’de gelir eşitsizliği normalde de Avrupa veya ABD seviyesinin üstündedir ancak uygulanan yanlış makro politikalar sonucu 2022’de eşitsizlik Brezilya seviyesine ulaştı.
Barınma politikalarının tarihsel dönüşümünü incelediğim yazı; konutun her zaman bir yatırım aracı olmadığını, bir sosyal hak olarak görüldüğünü anlatıyor.
Yükseköğretim mezunu nüfus on yılda artarken, borçlu üniversite mezunlarının sayısı beş katına çıktı. Borç artık sosyal mobilitenin değil, eğitimli ücretliler için yoksullaşmayı ertelemenin bir aracı.
Türkiye ekonomisinde gelirin bölüşümü süreçleri 2019 sonrası Cumhurbaşkanlığı Hükumet Sistemi boyunca sert bir dalgalanmadan geçmektedir. Önce emeğin, sonra da sermayenin payında yaşanan daralma; 2025 ile birlikte yeniden emek aleyhine bir…
Bu yazı, bir önceki Katman yazısından hareketle, son dönemde özellikle ABD ekonomisi üzerinden tartışılan “siyasal kapitalizm” kavramını ampirik ve işlevsel bir çerçevede ele almayı amaçlıyor. Bunu yaparken, devletin kapitalist birikim…
Türkiye’de 2003-2019 arasında vergiler ve sosyal harcamaların gelir dağılımı etkisi giderek daha da müspet oldu. İktidarın ideolojisinden yola çıkarak, gelir dağılımı ve yoksulluğun nasıl seyir ettiğini ön görmek özellikle gelişmekte…
Türkiye’de 1980 öncesinde verimlilik artışları ücretlere yansırken, 1980 sonrası neoliberal dönüşümle verimlilik kazanımları ücret yerine rant ve sermayeye akmış ve bu makas büyüme rejimini talep yetersizliği, borçlanma ve kırılganlıklar üzerinden…