Kadınların evlilikten beklentileri değişirken erkeklerin ve devletin eski cinsiyet düzenini koruma çabası sürüyor. Bu yazı, Türkiye’de artan boşanmaları bu gerilim, ataerkil toplum sözleşmesinin çözülmesi ve eril restorasyonun sınırları üzerinden tartışıyor.
Türkiye’de doğurganlık oranı 1,42’ye düştü. Bu yalnızca kültürel değişim değil; ücretlerin, konutun ve bakım yükünün aile kurmayı zorlaştırdığı bir düzene emekçi sınıfların verdiği sessiz bir yanıt olabilir mi?
Bugün neden bize giderek daha az "yurttaş", daha çok "tüketici" deniyor? Çünkü değişen yalnızca kamusal hizmetler değil; neoliberal kapitalizm, yurttaşlığın anlamını da yeniden tanımlıyor.
Türkiye’de kredi kartı artık yalnızca bir ödeme aracı değil, aynı zamanda bir geçinme mekanizması. Burada asıl sorun bireysel savurganlık değil; enflasyon, gelir yetersizliği ve gündelik hayatın borçla çevrilir hale gelmesi.
Finansallaşmayı günümüz kapitalizminin eğilimleri içinde bir eğilim olarak kavramsallaştıran bu yazı, finansın gündelik hayatı, öznelliği ve kurtuluş tahayyülünü yeniden biçimlendirişini Latife Tekin'in Para Gürültüsü romanı üzerinden tartışıyor.
Bu yazıda kısaca iklim krizini çok katmanlı eşitsizlikler perspektifinden ele almayı ve bu çerçevede öncelikle iklim değişikliğinin etkilerinin ve buna karşı geliştirilen politikaların küresel ölçekte nasıl derin asimetriler barındırdığını —…
6–7 Şubat depremlerinin üzerinden üç yıl geçti. Bugün genel kanı toparlanmanın tamamlandığı ve hayatın normale döndüğü yönünde. Peki, rakamlar bu görüşü ne kadar destekliyor? Daha da önemlisi, bu toparlanma kimin…
Yükseköğretim mezunu nüfus on yılda artarken, borçlu üniversite mezunlarının sayısı beş katına çıktı. Borç artık sosyal mobilitenin değil, eğitimli ücretliler için yoksullaşmayı ertelemenin bir aracı.
Türkiye’nin yakın dönemdeki en yakıcı toplumsal meselesi nedir diye sorsalar, tereddüt etmeden kadınların düşük işgücüne katılma oranı derdim. Bu mesele, iktisadi, siyasi, kültürel pek çok meseleyi de içinde barındırdığından, çözüm…
Doğurganlık düşüşü kültürel bir çözülmeye değil, derinleşen bir toplumsal yeniden üretim krizine işaret ediyor. Çözüm kadınları eve çağırmakta değil, güvenceli istihdamı ve kamusal bakım hizmetlerini güçlendirmekte.